Hlynur Bæringsson er einn besti körfuboltamaður Íslands og leikur nú um stundir sem atvinnumaður í Svíþjóð. Honum er mikið til lista lagt en skrifaði m.a. eina grein sem fékk mig sérstaklega til að hugsa, fyrir ykkur sem hafið ekki lesið hana ættuð að drífa í því! Þetta er eitthvað sem allir ættu að lesa. Frábær lesning.
"Það voru mörg sumur sem ég gerði nánast ekkert til að verða betri, sumrinu 2002 eyddi ég að horfa á HM í fótbolta, drekkandi fleiri lítra af coke og kaffi en ég kæri mig um að muna eftir, fór þess á milli á böll í Hreðavatnsskála. Ég horfði nánast á hvern einasta leik, en í dag man ég ekki einu sinni hver vann mótið. Árin eftir að ég flutti í Stykkishólm eyddi ég endalausum tíma í að horfa á enska boltann, á sunnudagsmorgnum, mánudagskvöldum og nánast alla leiki sem ég gat. West Ham-Derby í beinni hljómar ekki spennandi en ég missti ekki af því. Ég hef ótal svipuð dæmi, en óþarfi er að telja þau upp, þið skiljið hvað ég á við," segir Hlynur einnig.
